... ile başlıyorum cümlelerime!

#1
… Üç nokta ile başlıyorum cümlelerime;
Hani senin de dediğin gibi bitmemiş cümlelerimin devamı olduğu için…
Ve sonuna üç nokta koyacağım!
Bizim son sözümüz olmamalı birbirimize,
Gönülde bitmeyen, kelimelerde nasıl biter ki…
Bu yüzden sanırım; “-artik susacağım.” dediğimde bile susamadım.
Onun için sana veda etmeyeceğim.
Ben senle yasayacağım, sen olmasan bile…
Yanımda olmaman neyi değiştirir ki;
Ben sevgiye bu kadar inandıktan sonra!
Sonuna üç nokta koyacağım cümlemin,
Belki bir virgül,
Ama asla noktam olmayacak!
Ben senle tutundum hayata,
Kalbinden baktım dünyaya…
Öğrendim gerçekten sevmenin iki yüzünü;
Senle ağladım, belki sana ağladım…
Senle güldüm, şirinliklerine gülümsedim…
İçten ve derinden hissettim sevinçlerini…
Zora karşı koydum,
Senle iken aşamayacağım duvar olmadığını öğrendim.
İçimdeki gücü belki pek çıkaramadım ama;
Hissettiklerim buz gibi havada bile içimi ısıtmaya yetti her zaman…
Farkındayım;
Çok tozpembe olmadı her şeyimiz.
Ama hayatta ne var ki masalsı güzellikleri olan?
Her ne yaşandıysa, senle olması yetiyor bana.
Ayaklarım hep yere bastı bu konuda.
Çok büyük hayaller kurmadım.
Hayati senle yaşayıp, geleni senle paylaşmak;
Bir is dönüsü mutfakta yemek hazırlarken konuşmak,
Ev islerinde yardımlaşmak,
Uzun yolları olan yolculuklara çıkmak…
Bu yüzden her şeye inat ayakta kaldım,
Geri basmadım asla!
Sevgin bana güç verdi.
Hayatin sadece mevkiden ibaret olmadığını öğrettin.
Gözden kaçırdığım amaç-araç çizgisini gördüm yeniden.
Bana öğrettiklerinden sonra mutluluğa boğmak isterken seni;
Nasıl uzak kalabilirim,
Nasıl kopabilirim,
Simdi dilim nasıl söyler ki bir veda cümlesini…
Nasıl diyebilirim ki Elveda?
Bunu isteme!
Gücümün yetmediği tek şey bu,
Bunu çok iyi anladım…
Ben o gün geldiğinde sana;
En fazla teşekkür ederim…
Ve Beklerim…
İnandıklarımı ve SENİ…
Ve SENli günleri…


Volkan HALİM

İlginizi Çekebilir


#2
emeğine ve yüreğine sağlık


#3
Karşılıksız Sevgime;
Tüm Kalbimle...


#4
Hani garip bir his ile kulagını kapının ziline verirsin.
Yıllar vız gelir sana, sende bir ışık vardır.
Gözlerin pencereden bakar belki gelir diye.
Bir bekleyiş.
Duyguların yoğundur.
Bin pişmanlık duyarsın.
Affedermi acaba.
Ağlarsam duyarmı hıçkırıklarımı.
Gecen yılların anısına dönüp bakarmı geriye.
Kanayan yaramdan bir damla düşermi bahçesine.
Ümitsiz ama ,düşler diyarında gezersin ya.
Yıldızlar bile sana küsmüştür.
Geceler mum ışığı gibi dolunayı gizler senden.
Çaresiz ama bekleyiş içinde .
İşte oyle bir günümdeyim.


Seni Terkediyorum!

#5
Seni Terkediyorum!!!
Terkettiğim sen misin,
Yoksa ben mi,
Bilmiyorum.
İçimde sen varken,
Nereye gitsem seni de götüreceğim biliyorum!
Ama;
Sonunda, son isteğini yerine getiriyorum.
Ey Sevgili;
Seni SEVGİSİZLİĞİNLE bırakıyorum!
Şarkı sözü sandığım feleğin kahpeliğini,
Küçük hayallerimin getireceği büyük mutluluklarımı,
Tüm sevgimi,
Çırpınışlarımı,
İnsanlığa,
ve hayata,
ve iyiye olan tüm inancımı yakıyorum.
Bunların küllerini ve sırtımdaki kamburumu taşıman için sana bırakıyorum.
Sırtında bunu taşıdıkça, beni hatırlamanı diliyorum!
Gidiyorum...
Oğlunu şehit veren bir anne edasıyla;
Başım dik ve mağrur, evladımın cenazesine gidiyorum.
Bin evladım olsa bini de feda olsun diyorum.
Binbir zorlukla büyüttüğüm sevgime ağıtlar yakmaya gidiyorum.
Gitmek istediğimden değil!
Sana daha fazla sıkıntı olmamak için gidiyorum.
Gururumdan,
Bıktığımdan,
İnancımı kaybettiğimden,
Ya da yorulduğumdan değil!
Evladını doğururken ölen bir anne gibi,
Kendim ölürken, sana can vererek gidiyorum!
İyileşmeyen yaraları sarmaya...
Sen bunlara abartı gözüyle,
Ben jilet ağlıyorum.
Ama hata bende,
Kime ne anlatıyorum!
Tüm benliğimle,
Kavgama sadakatimle,
Bir şehit gibi inancımla,
Seni, kendime tercih ettiğimden gidiyorum!
İlk şiirimle merhaba dedim,
İkincisinde elveda diyorum!
Kırk kere kırdığın kalbimi,
Kırkbirinci kez onarmaya gidiyorum!
Eksik parçaları bulursan,
Bana onlarla gel.
Hep bunu bekledim,
Beklemekteyim.
Bilmiyorum daha ne kadar bekleyeceğim!
Yine bir gün beklerken,
Kapımı rüzgâr araladı,
Sen sandım,
Derin bi nefes aldım,
içimdeki nefesim fırtınam oldu.
Aldığım yine hava oldu dedim,
Kendime güldüm...
Ama niye boynuma ilmiği geçirirken bile kapımı açık bırakıyorum?
Ne zaman geldin ki, şimdi gelesin!
Aslında, belki vicdan rahatlatmak için cenazeme gelirsin,
Hem bi değişiklik olur,
Ne dersin?
Ve yine;
Bunu yazarken sana veremeyeceğimi biliyorum.
Sanırım uyku tutmadı diye içimi döküp,
söyleyemeyeceklerimi söyleyip rahatlamaya çalışıyorum!
Çünkü;
Ben senin gibi acımasız,
Ve duygusuz,
ve SEVGİSİZ,
Olamıyorum!
İlk şiirimde Üç nokta ile başladığım cümlelerimi,
Son şiirimde anlamsız ünlemlerle bitiriyorum!!!



Konu VHalim tarafından (22-11-2008 Saat 04:38 ) değiştirilmiştir. Sebep: Editing
#6
Bu bölümde her üyenin tek baslik acma hakki vardir
Siirler bölümünün kurallarini okuyunuz...
https://forum.tatliaskim.com/siirler/58...yenilendi.html
Basliklar birlestirildi


#7



ve sen şimdi yoksun
hiç
olmayacaksın
sınırsız düşlerimde
tutmaya kıyamasam da ellerini
yine de inadına seveceğim seni
gel gör ki
anlatamadım
yüreğimdeki
beni benden edeni atamadım
sadece
gözlerim konuştu
onu da sen anlamadın!..





Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 

Forum

Powered by vBulletin® Version 3.8.5
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Sitemiz bir paylaşım sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir.
Herhangi bir konuda (şikayet, eleştiri, öneri, vb.) bizimle iletişime geçmek için tıklayın.
-

2005-2020 Tatliaskim.com

Bütün Zaman Ayarları WEZ +3 olarak düzenlenmiştir. Şu Anki Saat: 01:23 .