Tekil Mesaj gösterimi
#406
Asla unutamıyacağım bir günün sabahındayım...
Beni ben yapan güvenim savaşı kazandı bu sabah...
Ama sevinen yok...
Sizce garip değil mi?
Yoksa mağlup mu oldum?
Ya da yanlış kişiye güvenmekle onu sevmekle mi hata ettim?

İşin gerçeği şu...
Güvenim meğerse beni körebe ilan etmiş...
Sağa sola çarparak yönümü bulmuşum bu zamana kadar
Binlerce hata yapmışım...
İlk kez pişmanım
Kendi gerçeğimi daha iyi anlamaya başladım...
Sanki ilk kez nefes alıyorum...
Sanki ilk kez dünyaya bakıyor gibiyim...
Benliğim yeni bir insana dönüşüyor
Yeni bir insanda yeni bir kimliğe bürünüyor...

Tek sevgi gerçek ve karşılıksız olan aile sevgisiymiş...
Bunu anladım bu sabah...
Pardon bir sevgilim daha var..
İzmir'im seni seviyorum...
Güneşin doğuşu bizi bekle...
İzmir'i ve benim ruhumu aydınlatacaksan...